نوع مقاله : علمی پژوهشی
نویسندگان
1 دکتری فلسفه (گرایش حکمت متعالیه)، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی شهید مطهری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشیار، گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی شهید مطهری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 استاد، گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی شهید مطهری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
چکیده
مسئلۀ آزادی از مسائل پردامنه و زندۀ تمامی اعصار بوده و هست و کیفیت نگاه به حقیقت فلسفی آن از طرفی متفرع بر مبانی فلسفی فیلسوفان است و از طرفی هم خود متفرع بر مسائل فراوان دیگر فردی-اجتماعی میگردد. ملاصدرا و هایدگر دو تن از فیلسوفان بسیار تأثیرگذار به شمار میروند که بر اساس مبانی فلسفی آنان، نگاه خاصی به آزادی شکل میگیرد. فطرت نزد صدرالمتألهین و وجدان نزد هایدگر متقدم از مهمترین مؤلفههای این دو فیلسوف در ترسیم آزادی به شمار میرود. در این مقاله بهصورت تحلیلی به نقش فطرت از منظر ملاصدرا در تحقق آزادی و نقش وجدان از منظر هایدگر متقدم در تحقق آزادی پرداخته، و بهصورت تطبیقی به اشتراکات و افتراقات دیدگاه آنان ورود کردهایم. با بررسی تطبیقی فطرت صدرایی و وجدان هایدگری در ساحتهای چیستی، مبدأ، مقصد و محتوا، ناظر به نقش آن در تحقق آزادی، این نتیجه حاصل میشود که گرچه اشتراکاتی وجود دارد، اما دیدگاه ملاصدرا دارای انسجام و برتری در این امور است: یک) ارائۀ تصویر دقیق از مبدأ فطرت (بر اساس نظریۀ تجلی و وجود رابط)؛ دو) تبیین داشتههای مشترک (دانشی و گرایشی) فطرت انسانها؛ سه) ارائۀ تصویری جامع از ساحتهای وجودی انسان (اخلاقی و عرفانی) و تناظر آنها با مراتب آزادی؛ چهار) تبیین وجود حقتعالی بهمثابۀ غایت انسان و غایت آزادی؛ پنج) ارائۀ برنامۀ عملی (شریعت) برای شکوفایی فطرت و تحقق آزادی.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
The Role of Fiṭrah (Primordial Nature) and Wujdān (Conscience) in the Realization of Freedom in the Thoughts of Mullā Ṣadrā and Heidegger
نویسندگان [English]
- Amin Dehghani 1
- Abbas Javareshkian 2
- Jahangir Masoudi 3
- Seyyed Morteza Hosseini Shahrudi 3
1 PhD in Philosophy, Department of Islamic Philosophy and Wisdom, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
2 Associate Professor, Department of Islamic Philosophy and Wisdom, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
3 Professor, Department of Islamic Philosophy and Wisdom, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran.
چکیده [English]
The problem of freedom has always been and remains a wide‑ranging and living issue through centuries. The manner of understanding its philosophical truth depends, on the one hand, on the philosophical foundations of philosophers and, on the other hand, on numerous other individual‑social questions. Mullā Ṣadrā and Heidegger are two highly influential philosophers, and based on their philosophical principles, a particular view of freedom takes shape. Fiṭrah (primordial nature) in the thought of Mullā Ṣadrā and Wujdān (conscience) in the thought of the early Heidegger are among the most important components in these two philosophers’ articulations on freedom. Using an analytical method, this article examines the role of Fiṭrah from Mullā Ṣadrā’s perspective and the role of conscience from the early Heidegger’s perspective in the realization of freedom, and then comparatively explores the similarities and differences between their views. Through a comparative study of Ṣadrian Fiṭrah and Heideggerian conscience in terms of their quiddity, origin, goal, and content, with a focus on their role in the realization of freedom, it is concluded that although there are similarities, Mullā Ṣadrā’s view possesses coherence and superiority in the following respects: (1) providing a precise account of the origin of Fiṭrah (based on the theory of manifestation (Tajallī) and relational existence); (2) explaining the common innate possessions (both cognitive and dispositional) of human beings; (3) offering a comprehensive picture of the existential dimensions of the human being (ethical and mystical) and their correspondence with the levels of freedom; (4) explaining the existence of the Most High God as the ultimate end of the human being and the ultimate end of freedom; and (5) providing a practical program (the sacred law, Sharīʿah) for the flourishing of Fiṭrah and the realization of freedom.
کلیدواژهها [English]
- Freedom
- Truth of Freedom
- Philosophy of Freedom
- Fiṭrah (Primordial Nature)
- Wujdān (Conscience)
- Mullā Ṣadrā
- Heidegger
امینینژاد، علی. (۱۳۹۴). حکمت عرفانی (تحریری از درسهای عرفان نظری استاد سید یدالله یزدانپناه). قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
برلین، آیزایا. (۱۳۶۸). چهار مقاله دربارۀ آزادی (ترجمۀ علی موحد). تهران: خوارزمی.
بلاکهام، هرولد جان. (۱۳۸۵). شش متفکر اگزیستانسیالیست (ترجمۀ محسن حکیمی). تهران: نشر مرکز.
بیمل، والتر. (۱۳۹۶). بررسی روشنگرانه اندیشههای مارتین هایدگر (ترجمۀ بیژن عبدالکریمی). تهران: نشر سروش.
پروتی، جیمز ال. (۱۳۷۹). پرسش از خدا در تفکر مارتین هایدگر (ترجمۀ محمدرضا جوزی). تهران: نشر ساقی.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۹۵). تحریر رساله الولایه (ج ۱-۲). قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۹). حماسه و عرفان. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۹۳). سرچشمه اندیشه (ج ۳). قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۹۲). مبادی اخلاق در قرآن. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۹۶). رحیق مختوم (شرح حکمت متعالیه). قم: نشر اسراء.
دهقانی، امین؛ و حسینی شاهرودی، سید مرتضی. (۱۴۰۴). تبیین «حقیقت آزادی» بر اساس «نظریۀ انکشاف نفس» در فلسفۀ ملاصدرا. شناخت، 18(4)، 55-76. http://doi.org/10.48308/kj.2025.242200.1374
دهقانی، امین. (۱۴۰۱). وحدت قرآن و برهان در تبیین تجسم اعمال بر اساس هندسۀ فکری علامه جوادی آملی. آموزههای فلسفه اسلامی، ۱۷(۳۰)، 149-190. https://doi.org/10.30513/ipd.2023.4302.1358
دهقانی، امین. (۱۴۰۴). معرفت نفس؛ راه آزادی راستین در حکمت متعالیه ملاصدرا. پژوهشهای مابعدالطبیعی، 6(۱۲)، 291-340.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۴۱۰ق). الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة (ج ۱-۹). بیروت: دار احیاء التراث العربی.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۹۰). الشواهد الربوبیة (تصحیح سید جلالالدین آشتیانی). قم: بوستان کتاب.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۸۹). رسالۀ سه اصل. تهران: مولی.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۸۰). المبدأ و المعاد. قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۶۶). تفسیر القرآن الکریم. قم: بیدار.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۴۲۲). شرح الهدایة الأثیریة. بیروت: موسسه التاریخ العربیه.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۸۱). کسر الاصنام الجاهلیة. تهران: بنیاد حکمت صدرا.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۴۱۹ق). مفاتیح الغیب. بیروت: موسسه التاریخ العربی.
فروم، اریک. (۱۳۶۳). گریز از آزادی (ترجمۀ داود حسینی). تهران: ارسطو.
عبدالکریمی، بیژن. (۱۴۰۱). هایدگر در ایران. تهران: نقد فرهنگ.
عبودیت، عبدالرسول. (۱۳۹۱). درآمدی به نظام حکمت صدرایی. قم: انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
کربن، هانری. (۱۳۸۳). از هایدگر تا سهروردی (ترجمۀ حامد فولادوند). تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
کربن، هانری. (۱۳۳۵). میرداماد یا معلم ثالث (مکتب الهی اصفهان) (سخنرانی کربن در انجمن فرهنگی ایران و فرانسه، ترجمه عیسی سپهبدی). مجله مردمشناسی، ۱ (۲).
کوروز، موریس. (۱۳۷۹). فلسفه هایدگر (ترجمۀ محمود نوالی). تهران: حکمت.
کوزنزهوی، دیوید. (۱۳۸۴). هایدگر و دور هرمنوتیکی (ترجمۀ جعفر مروارید). نامه فرهنگ، شماره ۵۸.
گینیون، چارلز. (۱۳۸۳). اصالت و یکپارچگی از منظر هایدگر (ترجمۀ عبدالرسول کشفی). نشریۀ ناقد، شمارۀ ۲، ص. ۲۱۷-۲۴۰.
مککواری، جان. (۱۳۸۲). الهیات اگزیستانسیالیستی (ترجمۀ مهدی دشتبزرگی). قم: بوستان کتاب.
مککواری، جان. (۱۳۹۶). مارتین هایدگر (ترجمۀ محمدسعید حنایی کاشانی). تهران: هرمس.
مککواری، جان. (۱۳۹۹). وجودگرایی «فلسفه وجودی» (ترجمۀ محمدسعید حنایی کاشانی). تهران: هرمس.
میشلمن، استفن. (۱۳۹۸). فرهنگ اگزیستانسیالیسم (ترجمۀ ارسطو میرانی). تهران: نشر پارسه.
نصر، سیدحسین. (۱۳۹۳). در جستوجوی امر قدسی (گفتوگوی رامین جهانبگلو با سید حسین نصر) (ترجمۀ سیدمصطفی شهرآیینی). تهران: نشر نی.
نوالی، محمود. (۱۳۷۹). فلسفههای اگزیستانس و اگزیستانسیالیسم تطبیقی. تبریز: دانشگاه تبریز.
نوالی، محمود. (۱۳۸۰). مقدمات مقایسه روش وجودشناسی ملاصدرا و هایدگر. در مجموعه مقالات همایش جهانی حکیم ملاصدرا (ج ۳). تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
نوالی، محمود. (۱۳۷۷). هایدگر در وجودشناسی تطبیقی. خردنامۀ صدرا، (۱۲)، ۶۷-۷۷.
وارنوک، مری. (۱۳۸۶). اگزیستانسیالیسم و اخلاق (ترجمۀ مسعود علیا). تهران: ققنوس.
هایدگر، مارتین. (۱۳۸۸). چه باشد آنچه میخوانندش تفکر؟ (ترجمۀ سیاوش جمادی). تهران: نشر ققنوس.
هایدگر، مارتین. (۱۳۸۱). فقط خدایی میتواند ما را نجات دهد (مصاحبه با روزنامه اشپیگل، ابوریحان، فارابی و هایدگر) (ترجمۀ آرامش دوستدار). تهران: سازمان چاپ و انتشارات.
هایدگر، مارتین. (۱۳۹۸). متافیزیک چیست؟ (ترجمۀ سیاوش جمادی). تهران: نشر ققنوس.
هایدگر، مارتین. (۱۳۸۴). متافیزیک نیچه (ترجمۀ منوچهر اسدی). آبادان: نشر پرسش.
هایدگر، مارتین. (۱۴۰۰). هستی و زمان (ترجمۀ سیاوش جمادی). تهران: نشر ققنوس.
یزدانپناه، سید یدالله. (۱۳۹۱). مبانی و اصول عرفان نظری. قم: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
Heidegger, Martin. (2001). Being and Time (trans. J. Macquarrie and E. S. Robinson). New York and London.
Heidegger, Martin. (1962). Kant and the Problem of Metaphysics. Bloomington.
Heidegger, Martin. (1978). Metaphysische Anfangsgründe der Logik im Ausgang von Leibniz. Frankfurt: Vittorio Klostermann.
Inwood, Michael. (1999). A Heidegger dictionary. Massachusetts: Blackwell.
Robinson, Charles. (2009). Martin Heidegger’s Critique of Freedom. Boston College.