نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

• ندا راه بار ¹
• رمضان مهدوی آزادبنی ²
• محمود دیانی ³

¹ دکتری فلسفه معاصر غرب، استاد مدعو گروه علوم تربیتی دانشگاه مازندران، بابلسر

² استاد فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه مازندران، بابلسر

³ استادیار فلسفه دین، دانشکده الهیات دانشگاه مازندران، بابلسر

چکیده

یکی از پرسش‌های مهم هایدگر در هستی و زمان که نقطه عطف تاملات فلسفی اوست، فهم ماهیت هستی است. هایدگر در نقد به سنت فلسفی غرب مبنی بر فراموشی هستی، چیستی ماهیت هستی را در فهم مولفه های انتولوجیکال -اگزیستانسیالیستی دازاین جستجو می کند و یکی از مولفه های مهم دازاین که دلالت بر تعین سایر امکان‌های هستی شناختی وی دارد، مرگ است. دازاین مرگ را نه صرفا در مرگ دیگری، که امکان نهایی خود می داند. در حضور مرگ و نیستی است که هستی به امکانی تازه برای بازاندیشی تبدیل می شود. دلمشغولی هایدگر تلقی از مرگ به عنوان رویدادی نیست که منجر به فوت و حذف امکان های دازاین شود، بلکه پرسش این است که چگونه مرگ در هستی دازاین حاضر است. دازاینی که مدام طرح افکنی کرده و خود را رو به سوی آینده تصور می‌کند، مرگ در وی حاضر است. نوشتار پیش رو سعی برآن دارد تا تلقی هایدگر از مرگ را همچون امری حاضرکه در زیستن دازاین نقش آفرینی کرده به منصه ظهور کشانده و تصریح می کند، که لزوم توجه به نیستی و مرگ لازمه توجه به هستی و زندگی است.

کلیدواژه‌ها

• هایدگر
• دازاین
• مرگ
• هستی

موضوعات

• فلسفه اسلامی

عنوان مقاله [English]

Death, the Unconcealment of Being: An Exposition of Heidegger’s Thought on Being and Death

نویسندگان [English]

• Neda Rahbar ¹
• Ramezan Mahdaviazadboni ²
• mahmoud Dayyani ³

¹ Visiting Professor University of Mazandaran / Postdoctoral Researcher in Philosophy, University of Mazandaran

² Associate Professor, Department of Philosophy and Islamic Theology, University of Mazandaran

³ -

چکیده [English]

One of Martin Heidegger’s most fundamental questions in Being and Time, which marks a turning point in his philosophical reflections, concerns the understanding of the nature of Being. In his critique of the Western philosophical tradition and its forgetfulness of Being, Heidegger seeks the meaning of Being through an understanding of the ontological–existential structures of Dasein. Among the fundamental existential structures of Dasein that determine its other ontological possibilities, death occupies a central position. Dasein understands death not merely through the death of others, but as its ownmost and ultimate possibility. It is in the presence of death and nothingness that Being becomes open to a renewed possibility of reflection. Heidegger’s concern is not to conceive death as an event that simply leads to the cessation of life and the elimination of Dasein’s possibilities, but rather to question how death is present within the being of Dasein itself. For a Dasein that constantly projects itself toward the future, death is always already present. This paper aims to elucidate Heidegger’s conception of death as a constitutive presence in Dasein’s mode of being and argues that attentiveness to nothingness and death is a necessary condition for an authentic understanding of Being and life.

کلیدواژه‌ها [English]

• Heidegger
• Dasein
• Death
• Life