نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

2 استادیار، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

چکیده

این پژوهش به‌منظور بررسی امکان شناخت چیستی خداوند با تأکید بر روایات انجام شده است. شناخت و معرفت به ذات حق از جهت هستی، قابل دست‏یابی است و با براهین متعدد قابل اثبات است؛ اما شناخت چیستی ازآن‎جهت که توأم با قیود و تعینات و اثبات نیستی‌هاست، دربارۀ خداوندی که هیچ نقص و نیستی و محدودیتی بدان راه ندارد، امکان‌پذیر نیست و در روایات نیز این موضوع مورد تأکید قرار گرفته و از پرداختن به آن نهی شده است؛ اما ذات الهی با ظهور در مراتب و پذیرفتن قیود و تعینات، به‌حسب هر مرتبه در اسماء و مظاهر کثیره متجلی گردیده و از این طریق، شناخت او و به عبارت صحیح‌تر، شناخت ظهور او، میسر گردیده است؛ این شناخت و معرفت نسبت به مرتبۀ ظهور، شناخت باواسطه نسبت به حضرت ذات و تنها راه شناخت او محسوب می‌شود. البته در این مسیر نیز کامل‌ترین شناخت تنها از طریق کامل‌ترین مظاهر، یعنی انسان کامل که همان حقیقت محمدیه است، امکان‌پذیر است و این مطلب نیز از طریق روایات معصومین علیهم السلام تأیید می‌شود. این پژوهش به‌‎صورت کتابخانه‌ای انجام شده و در آن از روش تحلیلی‎-‎توصیفی استفاده شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Investigating the Epistemological Possibility of God with an Emphasis on Ḥadīth

نویسندگان [English]

  • Narjes Abrari 1
  • Abolghasem Assi Mozneb 2
  • Seyyed Hamid Shamerizi 2

1 Ph.D. Candidate in Quranic Sciences and Ḥadīth Studies, Yazd Branch, Islamic Azad University, Yazd, Iran

2 Assistant Professor, Department of Quranic Sciences and Ḥadīth Studies, Yazd Branch, Islamic Azad University, Yazd, Iran

چکیده [English]

This research has been conducted to investigate the possibility of knowing the quiddity of God with an emphasis on Islamic traditions (Ḥadīth). Knowledge and cognition of the Divine Essence (Dhāt) in terms of its existence is attainable and is demonstrated through numerous proofs. However, knowledge of its quiddity (Māhiyyah)—insofar as it entails delimitations, determinations, and the affirmation of non-existences—is impossible concerning God, Who is exempt from all deficiency, non-existence, and limitation. This matter is also emphasized in the traditions, where reflection upon it is prohibited. Nevertheless, the Divine Essence, through its manifestation (Ẓuhūr) in levels and its acceptance of delimitations and determinations according to each stage, is manifested in the many names and manifestations (Mazāhir). Through this, knowledge of Him—or more precisely, knowledge of His manifestation—is made possible. This knowledge, relative to the level of manifestation, constitutes mediated knowledge of the Essence and is the only path to knowing Him. In this path, the most complete knowledge is attainable only through the most perfect of manifestations, namely the Perfect Human (al-Insān al-Kāmil), who is the Muhammadan Reality (al-Ḥaqīqah al-Muḥammadiyyah). This point is also confirmed by the traditions of the Infallible Imams. This research has been conducted using an analytical-descriptive method and library-based resources.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Knowledge of God
  • Quiddity of God
  • Knowledge of the Essence (Maʿrifah al-Dhāt)
  • Knowledge of Divine Manifestations (Maʿrifah al-Ẓuhūrāt al-Ilāhiyyah)
  1. قرآن کریم
  2. نهج‌البلاغه با ترجمۀ فارسی روان. مکارم شیرازی، ناصر. (۱۳۸۴). قم: مدرسه الامام علی‌بن‌ابی طالب (ع).
  3. الصحیفه ‌السجادیه. (۱۳۷۸). مترجم محسن غرویان؛ عبدالجواد ابراهیمی‌‌فر. قم: نشر الهادی.
  4. نهج الفصاحه. (۱۳۷۱). پاینده، ابوالقاسم. تهران: جاویدان.
  5. آمدی، عبدالواحد بن محمد. (۱۴۱۰). غرر الحکم و درر الکلم. قم: دارالکتاب الاسلامی.
  6. آملی، حیدر بن علی. (۱۴۲۶ق). جامع الأسرار و منبع الأنوار. بیروت: مؤسسه التاریخ العربی.
  7. آملی، حیدر بن علی. (۱۳۶۸). رساله نقد النقود فی معرفة الوجود (در کتاب جامع الاسرار و منبع الانوار). تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
  8. ابن‌ابی‌جمهور، محمد بن زین‌الدین. (۱۴۰۳ق). عوالی اللئالی العزیزیه فی‌ الأحادیث ‌الدینیه. قم: مؤسسه سیدالشهداء (ع).
  9. ابن‌بابویه، محمد بن علی. (۱۳۸۸). کتاب توحید شیخ صدوق (ترجمه علی‌اکبر میرزایی). قم: علویون.
  10. ابن‌طاووس، علی بن موسی. (۱۳۶۷). اقبال الاعمال (تحقیق محمد آخوندی). تهران: دارالکتب الاسلامیه.
  11. ابن‌عربی، محمد بن علی. (۱۳۸۳). الفتوحات المکیه. مدینه: مؤسسه آل‌البیت (علیهم‌السلام) لِإحیاء التراث.
  12. انصاری، خواجه عبدالله. (۱۳۶۱). منازل السائرین (ترجمه و شرح روان فرهادی). تهران: انتشارات مولی.
  13. بحرانی، هاشم بن سلیمان. (۱۳۷۸). الإنصاف فی ‌النص علی الأئمه الإثنی‌ عشر علیهم‌ السلام. تهران: نشر فرهنگ اسلامی.
  14. بحرانی، هاشم بن سلیمان. (بی‌تا). مدینة معاجز الأئمة الإثنی‌عشر و دلائل الحجج علی ‌البشر. قم: مؤسسه المعارف الإسلامیه.
  15. برقی، احمد بن محمد. (بی‌تا). المحاسن. قم: دارالکتب‌الاسلامیه.
  16. جامی، عبدالرحمن بن احمد. (۱۳۹۸ق). نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص. تهران: مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
  17. جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۲). ادب فنای مقربان. قم: اسراء.
  18. جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۳). تسنیم. قم: اسراء.
  19. جوادی آملی، عبدالله. (۱۴۰۲). عین نضاخ. قم: اسراء.
  20. حافظ البرسی، رجب بن محمد. (۱۴۲۲ق). مشارق انوار الیقین فی أسرار امیرالمؤمنین (ع). بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات.
  21. حسینی شریف، سید علی و مقدم، غلامعلی. (۱۳۹۶). مطالعه تطبیقی عقل اول و وجود منبسط در حکمت مشاء و عرفان. آموزه‌های فلسفۀ اسلامی، ۱۲(۲۰)، ۴۷-۶۸. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1242609
  22. راز شیرازی، میرزا ابوالقاسم الحسینی الشریفی الذهبی. (بی‌تا‌ الف). اسرار الولایه (چاپ سنگی).
  23. راز شیرازی، میرزا ابوالقاسم الحسینی الشریفی الذهبی. (بی‌تا‎ ‎ب). طباشیر الحکمه (چاپ سنگی).
  24. راز شیرازی، میرزا ابوالقاسم الحسینی الشریفی الذهبی. (بی‌تا‎ ‎ج). قوائم الانوار و طوالح الاسرار (چاپ سنگی).
  25. زمانی، مهدی. (۱۳۹۳). نفس رحمانی در آینۀ حکمت متعالیه. آموزه‌های فلسفۀ اسلامی، ۹(۱۴)، ۵۷-۷۶. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1100218
  26. سوری، روح‌الله. (۱۴۰۰). جایگاه هستی‎‎شناختی ذات الهی از دیدگاه حکمت متعالیه، عرفان و صوفی‌نمایان و نقد و بررسی آن. معرفت فلسفی، (۷۲)، ۷-۲۴. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1964577
  27. شبستری، محمود بن عبدالکریم. (۱۳۶۹). گلشن راز. تهران: انتشارات سیرنگ.
  28. طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۷۸). المیزان فی تفسیر القرآن (ترجمۀ سید محمدباقر موسوی همدانی). قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  29. طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۸۸). نهایة الحکمة. قم: مؤسسه النشر الإسلامی.
  30. طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۸۹). بدایة الحکمه (ترجمه و شرح علی شیروانی). قم: دارالفکر.
  31. طباطبایی، فاطمه و غیور، الهام. (۱۳۹۰). تسبیح ظاهر و مظهر و مراتب تشکیکی آن. پژوهشنامه عرفان، (۵)، ۸۵-۱۱۴. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/971256
  32. طبرسی، احمد بن علی. (۱۴۰۳). الاحتجاج. مشهد: نشر المرتضی.
  33. طوسی، محمد بن حسن. (۱۳۸۳). الغیبة. قم: بنیاد معارف اسلامی.
  34. فروغی بسطامی، عباس. (۱۳۴۲). دیوان کامل فروغی بسطامی. تهران: نشر جاویدان.
  35. کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۳۶۳). الکافی. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
  36. مجلسی، محمدباقر. (۱۴۰۳ق). بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار (ع). بیروت: دارالاحیاء التراث.
  37. مجلسی، محمدباقر. (۱۳۸۲). زاد المعاد. بیروت: مؤسسه الاعلمی للمطبوعات.
  38. مجلسی، محمدتقی بن مقصودعلی. (۱۳۶۴). روضه المتقین فی شرح من لایحضره الفقیه. قم: بنیاد فرهنگ اسلامی حاج محمدحسین.
  39. مفضل بن عمر جعفی. (۱۳۴۸). توحید المفضل. قم: کتاب‎فروشی داوری.
  40. نیّری، محمدیوسف. (۱۳۷۵). السّبعین فی فضائل امیرالمؤمنین (ع). شیراز: انتشارات نوید.