نوع مقاله : علمی پژوهشی
نویسنده
دانشآموختۀ دکتری تخصصی، گروه فلسفۀ دین، دانشکدۀ الهیات و علوم اسلامی، دانشگاه پیام نور (مرکز تحصیلات تکمیلی)، تهران، ایران.
چکیده
مسئلۀ مقاله ارائۀ الگویی نوین از عقلانیت دینی بر اساس مبانی معرفت دینی در دو نظام فکری ملاصدرا و پلانتینگا است؛ الگویی جامع که بتواند عناصر هستیشناختی و وجودی سنت اسلامی را با معیارهای معرفتشناسی تحلیلی معاصر تلفیق کند. ملاصدرا با تأکید بر علم حضوری، تشکیک وجود و اتحاد عاقل و معقول، ساختاری از معرفت دینی ارائه میکند که بر مبنای تحقق وجودی و شهودی معرفت سامان یافته است. در مقابل، پلانتینگا با طرح نظریۀ «ضمانت» و تبیین «کارکرد صحیح قوای معرفتی»، تصویری کارکردگرایانه از عقلانیت دینی عرضه میکند. مقالۀ حاضر با روش تحلیلی–تطبیقی میکوشد الگویی نوین از عقلانیت دینی را از رهگذر گفتوگوی میان این دو دستگاه فلسفی بررسی کند. اهمیت موضوع این مقاله در آن است که صرفاً به مقایسۀ مفهومی میان دو سنت اکتفا نمیکند، بلکه با هدف نظریهپردازی، عناصر بنیادین هر دو نظام را برای ساختن مدلی تلفیقی از عقلانیت دینی کنار هم قرار میدهد. ساختار مقاله شامل سه بخش اصلی است: نخست، تبیین مبانی معرفت دینی در حکمت متعالیه؛ دوم، تحلیل مبانی معرفت دینی بر اساس نظریۀ ضمانت پلانتینگا؛ و سوم، ارائۀ مدل پیشنهادی برای عقلانیت دینی بر اساس تلفیق دو سنت. یافتۀ مقاله نشان میدهد که ترکیب «وجودشناسی شهودی و حضوری» در حکمت متعالیه با «تحلیل کارکردگرایانۀ قوای معرفتی» در نظریۀ ضمانت، میتواند چارچوبی فراهم آورد که در آن باور دینی از یکسو بر حضور و تحقق وجودی در ساحت شناختی انسان و از سوی دیگر از طریق سازوکارهای معرفتی صحیح، قابلیت تبیین عقلانی پیدا کند.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
A New Model of Religious Rationality Based on the Foundations of Religious Knowledge in the Two Intellectual Systems of Mullā Ṣadrā and Plantinga
نویسنده [English]
- Fahimeh Khoshnevisan
PhD in Philosophy of Religion, Faculty of Theology, Payame Noor University, Graduate Studies Center, Tehran, Iran.
چکیده [English]
The problem of this article is to present a new model of religious rationality based on the foundations of religious knowledge in the two intellectual systems of Mullā Ṣadrā and Plantinga-a comprehensive model that can integrate the ontological and existential elements of the Islamic tradition with the criteria of contemporary analytic epistemology. Mullā Ṣadrā, through an emphasis on presential knowledge (al-ʿilm al-Ḥuḍūrī), the gradation of existence (Tashkīk al-Wujūd), and the unity of the knower and the known (Ittiḥād al-ʿāqil wa al-Maʿqūl), offers a structure of religious knowledge organized on the basis of the existential and intuitive realization of knowledge. In contrast, Plantinga, through his warrant theory and the explanation of the proper functioning of cognitive faculties, presents a functionalist picture of religious rationality. Employing an analytical‑comparative method, the present article seeks to examine a new model of religious rationality through a dialogue between these two philosophical systems. The significance of this research lies not merely in a conceptual comparison between the two traditions, but in its aim to construct a theory by bringing together the fundamental elements of both systems in order to develop an integrated model of religious rationality. The structure of the article consists of three main parts: first, an explanation of the foundations of religious knowledge in Transcendent Theosophy (al-Ḥikmah al-Mutaʿāliyah); second, an analysis of the foundations of religious knowledge based on Plantinga’s warrant theory; and third, the presentation of a proposed model for religious rationality based on the integration of the two traditions. The finding of the article indicates that the combination of the intuitive and presential ontology in Transcendent Theosophy with the functionalist analysis of cognitive faculties in warrant theory can provide a framework in which religious belief can, on the one hand, be rationally explained through presence and existential realization in the human cognitive domain, and on the other hand, through the proper mechanisms of cognition.
کلیدواژهها [English]
- Religious Knowledge
- Mullā Ṣadrā
- Presential Knowledge (al-ʿilm al-Ḥuḍūrī)
- Plantinga
- Warrant
ارشد ریاحی، علی؛ و رهبری، مسعود. (۱۳۹۵). مبادی فلسفی وحی در اندیشه ملاصدرا. آموزههای فلسفه اسلامی (دانشگاه علوم اسلامی رضوی)، (۳۱)، ۳-۱۸.
پلانتینگا، آلوین. (۱۳۸۱). عقل و ایمان (ترجمۀ بهناز صفری). قم: اشراق.
پلانتینگا، آلوین. (۱۳۷۴). آیا اعتقاد به خدا واقعا پایه است؟. در پلانتینگا و دیگران (ترجمۀ ابراهیم سلطانی و احمد نراقی). قم: مؤسسۀ فرهنگی صراط.
جوادی، محسن. (۱۳۸۵). نظریه ملاصدرا دربارۀ عقل عملی. خردنامه صدرا، (۳۲)، ۲۹-۴۳.
حسینزاده، محمد. (۱۳۸۶). منابع معرفت. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
خادمی، عینالله؛ صلواتی، عبدالله؛ و قنواتی، علی. ( 1۴04). بررسی چالشها وکارکردهای معرفتشناسی دینی از دیدگاه پلانتینگا. قبسات، 30(150)، ۶۳-88. https://doi.org/10.22034/QABASAT.2025.725049
خادمی، عینالله و عباسیکیا، کبری. (1391). بررسی تطبیقی مواجهۀ ملاصدرا و پلانتینگا با مسئلۀ شرور. پژوهشهای هستیشناختی، 1(1)، 17-44.
ذاکری، مهدی، و عمادزاده، حسین. (۱۳۹۶). منابع معرفت از نظر ملاصدرا. خردنامه صدرا، (۸۷)، ۷۹-۹۲.
رضایی، مرتضی. (۱۳۸۶). درآمدی بر معرفتشناسی. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
شیروانی، علی. (۱۳۹۱). بازسازی برهان تجربه دینی بر اساس دیدگاه پلانتینگا. پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت)، ۱ (۱۰)، ۵۵-۷۴. https://doi.org/10.30497/PRR.2012.1055
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۸۶). مفاتیح الغیب (تصحیح و مقدمه نجفقلی حبیبی با اشراف سید محمد خامنهای). تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۹۸۱). الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة (ج ۱، ۲، ۳، ۶، ۷). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۵۴). المبدأ و المعاد. تهران: انجمن حکمت و فلسفه ایران.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۸۱). الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة (ج ۶، تصحیح احمد احمدی). تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۸۲). الشواهد الربوبیة فی المناهج السلوکیة (تصحیح سید مصطفی محقق داماد). تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۸۵). شرح اصول الکافی (ج ۳، تصحیح محمود فاضل یزدی مطلق). تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (۱۳۹۰). المبدأ و المعاد (ترجمۀ جعفر شانظری). قم: انتشارات دانشگاه قم.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۸۱). بدایة الحکمة (ترجمه و شرح علی شیروانی). قم: انتشارات دارالعلم.
عبودیت، عبدالرسول. (۱۳۸۵). درآمدی به نظام حکمت صدرایی (ج ۱). قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
عظیمیدخت شورکی، حسین. (۱۳۹۴). معرفتشناسی باور دینی از دیدگاه پلانتینگا. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
فنایی اشکوری، محمد. (۱۳۸۷). علم حضوری. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
کشفی، عبدالرسول. (۱۳۸۳). مبناگروی و برهان تسلسل. فصلنامه اندیشه دینی، ۶ (۱۰)، ۱۲۳-۱۳۲.
یزدانی، عباس؛ و جهانمهر، مهدی. (۱۳۹۲). مقایسه دیدگاه تکثرگرایی دینی هیک با دیدگاه انحصارگرایی دینی پلانتینگا. مجله الهیات تطبیقی، ۴ (۱۰)، ۷۱-۸۲. https://doi.org/10.30513/ipd.2025.6765.1588
Plantinga, Alvin. (1993). Warrant: The Current Debate. Oxford: Oxford University Press.
Plantinga, Alvin. (1999). Warranted Belief in God. In Philosophy of Religion: The Big Questions (ed. Eleonore Stump & Michael J. Murray). Malden, MA: Blackwell.
Plantinga, Alvin. (2000). Warranted Christian Belief. New York: Oxford University Press.
Plantinga, Alvin. (1997). Is belief in God Rational?. In Rationality and Religious Belief (ed. C. F. Delaney). Notre Dame, IN: University of Notre Dame Press.
Plantinga, Alvin. (2015). Knowledge and Christian Belief. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans Publishing.
Plantinga, Alvin. (1983). Reason and Belief in God. In Faith and Reason (ed. A. Plantinga & N. Wolterstorff). Notre Dame, IN: University of Notre Dame Press.
Plantinga, Alvin. (2011). Where the Conflict Really Lies: Science, Religion and Naturalism. New York: Oxford University Press.