نوع مقاله : پژوهشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد
2 استاد دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده
علامه طباطبایی با وجود اینکه در مسئلۀ قضای الهی بر خلاف رویکرد فلسفی رایج، قضا را تنها منحصر به عالم مجردات ندانسته و آن را به عالم ماده نیز سرایت داده و گام جدیدی در این زمینه برداشته و میان دیدگاه فلسفی رایج و دیدگاه قرآن و روایات، الفت و سازگاری بیشتری ایجاد نموده است، در وجودشناسی مسئلۀ قدر از این عمومیت دست کشیده و مرتبۀ قدر را تنها به عالم ماده نسبت داده است. در این مقاله تلاش شده است تا با رویکرد تفسیری، روایی و فلسفی، دیدگاه ایشان تحلیل و بررسی شود. در پایان این نتیجه به دست آمده است که قدر نیز مانند قضا در همۀ مراتب هستی راه دارد و تفاوت میان این دو تنها به اعتبار عقلی بازمیگردد. همچنین در ضمن نتیجهگیری کلی به پیامدهای نظر مختار اشاره شده است.
کلیدواژهها
)