نوع مقاله : علمی پژوهشی
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد شهرکرد، شهرکرد، ایران. دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده معارف قرآن، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران
2 استادیار، گروه قرآن و حدیث، دانشکدۀ معارف قرآن، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران.
3 دانشیار، گروه کلام و قرآن، دانشکدۀ علوم و معارف، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران.
4 استادیار، گروه معارف، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
چکیده
عصمت پیامبران از مباحث بنیادین و تأثیرگذار در الهیات اسلامی است که ماهیت و گسترۀ آن از دیرباز محل اختلاف میان اندیشمندان و پیروان مذاهب اسلامی بوده است. به همین دلیل، از گذشته تاکنون آثار متعددی از سوی متکلمان و مفسران در این زمینه نگاشته شده و دیدگاههای گوناگونی مطرح گردیده است. با این حال، پرسش اساسی این است که آیا این آثار بر پایۀ رویکردی روشمند و منسجم سامان یافتهاند یا خیر. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مراجعه به منابع متعدد کتابخانهای و با تمرکز بر یکی از روشهای اساسی در مطالعات تفسیری، یعنی مبانی کلامی-تفسیری، به ارزیابی انتقادی این آثار میپردازد؛ یافتههای تحقیق نشان میدهد که نگاشتههای قرآنی مرتبط با عصمت انبیا با نقدهای متعددی در حوزۀ کلامی-تفسیری مواجهاند، از جمله: تفسیر متعصبانۀ متون، فقدان جامعیت در تحلیلهای تطبیقی، اتکای افراطی بر تأویل و تحلیلهای فلسفی، غفلت از قرائن ناپیوسته و غیرلفظی، بسندهکردن به ادلۀ عقلی کلی یا در مقابل، غفلت از استدلالهای عقلی و اکتفا به ظواهر آیات.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Critique and Evaluation of Qurʾānic Writings on the Infallibility (ʿiṣmah) of the Prophets Based on Theological‑Exegetical Principles
نویسندگان [English]
- Reza Ghaseminejad 1
- Mohammad Moradi 2
- Mehdi Nosratian Ahour 3
- Seyyed Amir Sakhvatian 4
1 Department of Education, Faculty of Literature and Humanities, Shahrekord Azad University, Shahrekord, Iran, PhD Student, Department of Quran and Hadith Sciences, Faculty of Quranic Studies, University of Quran and Hadith, Qom, Iran
2 Assistant Professor, Department of Qurʾān and Ḥadīth Sciences, Faculty of Sciences and Teachings of the Qurʾān, Qurʾān and Ḥadīth University, Qom, Iran.
3 Associate Professor, Department of Qurʾān and Ḥadīth Sciences, Faculty of Sciences and Teachings of the Qurʾān, Qurʾān and Ḥadīth University, Qom, Iran.
4 Assistant Professor, Department of Islamic Teachings, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, Qom, Iran.
چکیده [English]
The infallibility (ʿiṣmah) of the prophets is a foundational and highly influential topic in Islamic theology. Its nature and scope have long been a matter of disagreement among scholars and followers of various Islamic schools. For this reason, numerous works have been written on the subject by theologians and Qurʾānic commentators over time, presenting a variety of perspectives. However, the fundamental question is whether these works have been organized according to a methodical and coherent approach. Employing a descriptive‑analytical method and drawing on multiple library sources, this research focuses on a core approach in exegetical studies - namely, theological‑exegetical principles - in order to critically evaluate these works. The findings indicate that Qurʾānic writings on prophetic infallibility face several theological‑exegetical criticisms, including: sectarian interpretation of texts, lack of comprehensiveness in comparative analyses, excessive reliance on esoteric interpretation (Taʾwīl) and philosophical reasoning, neglect of discontinuous and non‑textual contextual evidence, over‑reliance on general rational proofs, or conversely, neglect of rational arguments in favor of mere adherence to the literal exteriors of verses.
کلیدواژهها [English]
- Critique
- Theological Principles
- Exegetical
- Qurʾānic Writings
- Infallibility (ʿiṣmah)
- Prophets
نهجالبلاغه (ترجمۀ سید جعفر شهیدی)
آلوسی، محمود. (۱۴۰۵ق). روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
ابنتیمیه، احمد بن عبدالحلیم. (۱۴۲۵ق). شرح العقیدة الأصفهانیة. بیروت: مکتبة العصریة.
ابنفارس، احمد. (۱۴۲۰ق). معجم مقاییس اللغة. بیروت: دار الجیل.
ابنمنظور، محمد بن مکرم. (۱۳۷۵). لسان العرب. بیروت: دار صادر.
ابنقیم جوزیه، محمد بن ابیبکر. (۱۳۹۸). شفاء العلیل فی مسائل القضاء و القدر و الحکمة و التعلیل. قاهره: دار التراث.
احمدی، سلمان. (۱۳۹۹). تبیین دلائل مفهوم عصمت با نگاهی به آیات قرآن. گفتمان وحی، ۱۱ (۱۷)، ۷۵-۹۵.
ایجی، عبدالرحمن بن احمد. (۱۳۲۵). شرح المواقف. مصر: مطبعة السعادة.
بهرامی، محمد. (۱۳۹۰). عصمت پیامبران در تفسیر من وحی القرآن. پژوهشهای قرآنی، (۶۵-۶۶).
جوهری، اسماعیل بن حماد. (۱۴۰۷ق). الصحاح تاج اللغة و صحاح العربیة. بیروت: دار العلم للملایین.
خوشرنگ، مجتبی، میرجلیلی، علیمحمد، و شاهمرادی فریدونی، محمدمهدی. (۱۳۹۹). روششناسی تفسیر آیات عصمت انبیا. الهیات قرآنی، (۱۰)، ۳۹-۶۲.
رازی، فخرالدین. (۱۴۰۹ق). عصمت الأنبیاء. بیروت: دار الکتب العلمیة.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (۱۴۰۴ق). المفردات فی غریب القرآن. قم: دفتر نشر الکتاب.
رفتاری، قدسیه. (۱۳۹۹). بررسی تطبیقی عصمت انبیا قبل از بعثت از دیدگاه آیتالله جوادی آملی و فخر رازی. مطالعات تفسیر تطبیقی، (۱۰)، ۹۵-۱۱۲.
زبیدی، محمدمرتضی. (۱۴۱۴ق). تاج العروس من جواهر القاموس. لبنان: دار الفکر.
زمانیان، بهمن. (۱۴۰۳). حکمت متعالیه و مسئله معناداری و عدم معناداری در زندگی بشری. آموزههای فلسفه اسلامی، ۱۸ (۳۳)، ۱۳۱-۱۴۷.
زمخشری، جارالله. (1407). الکشاف. بیروت: دار الکتب العربی.
سبحانی، محمد. (۱۴۱۷ق). الهیات. قم: مؤسسۀ امام صادق (ع).
سورآبادی، عتیق بن محمد. (1380). تفسیر سورآبادی. تهران: فرهنگ نشر نو.
سید قطب. (۱۴۱۲ق). فی ظلال القرآن. بیروت: دار الشروق.
سیوری، فاضل مقداد. (۱۳۹۶). اللوامع الإلهیة فی المباحث الکلامیة. تبریز: شفق.
شاهعبدالعظیمی، حسین. (1363). تفسیر اثنی عشری. تهران: میقات.
شبر، عبدالله. (1412). تفسیر القرآن الکریم. قم: دار الهجرة.
شیخ مفید، محمد بن نعمان. (۱۴۱۳ق). اوائل المقالات. قم: کنگره جهانی شیخ مفید.
صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (۱۳۹۸). الشواهد الربوبیة. قم: بوستان کتاب.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۷۴). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طبری، محمد بن جریر. (۱۴۱۲). جامع البیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار المعرفة.
طیب حسینی، سید محمود، جعفری، سید سجاد، و داداشنژاد، منصور. (۱۴۰۰). بررسی عصمت پیامبر (ص) در تفسیر جامعالبیان و مجمعالبیان. مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث، ۹ (۱۶).
عبداللهی عابد، صمد، و بستانافروز، محمد. (۱۳۹۵). بررسی عصمت حضرت موسی از دیدگاه قرآن. احسن الحدیث، ۱ (۲).
علمالهدی، سید مرتضی. (۱۴۰۹). تنزیه الأنبیاء. بیروت: دار الاضواء.
غلامی، اصغر. (۱۳۸۹). عصمت خاتم پیامبران در نگاه برخی از مفسران، با توجه به آیه «سنقرئک فلا تنسی». مطالعات قرآن و حدیث سفینه، (۲۹)، ۵۱-۶۸.
فاریاب، محمدحسین، امامیفر، حمید. (۱۳۹۶). بررسی عصمت پیامبران از گناه در قرآن با محوریت دیدگاه علامه طباطبایی در المیزان. پژوهشهای اعتقادی و کلامی، ۷ (۲۶)، ۵۳-۷۶.
فراهیدی، خلیل بن احمد. (۱۴۰۹). کتاب العین. قم: مؤسسة دار الهجرة.
فرقانی، محمدهادی، و جهرمی، محمد. (۱۴۰۰). خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم. شبههپژوهی مطالعات قرآنی، ۳ (۱)، ۴۲-۷۸.
فضلالله، سید محمدحسین. (۱۴۱۹). من وحی القرآن. بیروت: دار الملاک.
فیروزآبادی، محمد بن یعقوب. (۱۳۸۰). القاموس المحیط. مشهد: شرازگان.
فیومی، احمد بن محمد. (۱۳۹۷). المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر. بیروت: المکتبة العلمیة.
قاضی عبدالجبار، ابوالحسن. (۱۳۸۴). شرح الأصول الخمسة. تهران: دار الکتب.
قراملکی، محمدحسن. (۱۳۸۲). کلام فلسفی. قم: وثوق.
کریمی، مصطفی، حاصلی ایرانشاهی، رحیم، و محمودی، مهدی. (۱۴۰۱). بررسی تطبیقی دیدگاه مفسران دربارۀ آیات ناظر به استغفار رسول اکرم (ص). مطالعات تفسیر تطبیقی، ۷ (۲).
محمدی ریشهری، محمد. (۱۳۷۵). فلسفه وحی و نبوت. قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
مظفری، مریم. (۱۴۰۱). بررسی دیدگاه مفسران فریقین دربارۀ عصمت حضرت سلیمان (ع) و پاسخ به شبهات آن. آلاء الرحمن، ۱ (۲).
منصوری، عباسعلی. (۱۳۸۹). دیدگاه ملاصدرا دربارۀ عصمت انبیا از گناه. اندیشه دینی، (۳۷). شیراز: دانشگاه شیراز.
میبدی، ابوالفضل رشیدالدین. (۱۳۷۱). کشف الأسرار و عدة الأبرار. تهران: امیرکبیر.
میرباقری، محمدعلی، و نائینی، میرهادی. (۱۳۹۵). مردانی شبیه ما. بیجا: بینا.
نصیری، علی. (۱۳۸۵). نقش پیشفرضها و مبانی کلامی در فهم و تفسیر آیات قرآن. اندیشۀ نوین دینی، ۲ (۵).
هاشمی تنکابنی، سید موسی. (1390). عصمت: ضرورت و آثار. قم: بوستان کتاب.
یوسفیان، حسن؛ شریفی، احمدحسین. (۱۳۸۸). پژوهشی در عصمت معصومان. تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.